• open panel
  • Home
  • Audio
  • Pieśni
  • Gdy pokój niebieski Bóg w duszę mi tchnie – H.G. Spafford

Gdy pokój niebieski Bóg w duszę mi tchnie – H.G. Spafford

 
Play

Oto krótka historia powstania pieśni pt: “Gdy pokój niebieski Bóg w duszę mi tchnie”( It is well with my soul)Pieśń znajduje się w Śpiewniku Pielgrzyma nr297.

 

Autorem pieśni jest Horatio G. SPAFFORD (1828–1888).

W roku 1871 wybuchł w Chicago ogromny pożar, który zniszczył znaczną część miasta. Jeden z mieszkańców, pan Spafford postanowił na czas odbudowy wysłać swoją żonę i cztery córki do Europy. Jednak statek, którym płynęły zdołał przepłynąć zaledwie połowę oceanu. Pewnej chłodnej listopadowej nocy ich statek zderzył się z innym statkiem i rozpadł się na dwie części.W straszliwym popłochu pani Spafford zdążyła tylko zauważyć, jak potężna fala zmyła jej cztery córki w otchłań oceanu, po chwili zaś uderzona walącym się masztem sama straciła przytomność. Szczęśliwie jednak zdołano ją uratować i innym statkiem dopłynęła do Walii. Stamtąd wysłała telegram do męża, zawierający tylko trzy słowa: „Uratowano tylko mnie“.

Po otrzymaniu tej wiadomości pan Spafford wyruszył zaraz na spotkanie z żoną. W drodze poprosił kapitana statku, aby poinformował go, gdy zbliżą się do miejsca katastrofy. Pewnej nocy około drugiej godziny steward zapukał do drzwi jego kabiny i powiedział: „Kapitan informuje Pana, że za 10 minut dopłyniemy do tego miejsca”.Pan Spafford targany uczuciami ubrał się i wyszedł na pokład. Chociaż nie potrafił rozumieć, dlaczego jego rodzina została tak ciężko doświadczona, to jednak nie buntował się przeciwko Stwórcy, lecz zaufał Temu, który oddał za niego swoje życie i pokornie poddał się Jego Boskiej woli. Kiedy statek przepływał nad morską mogiłą jego córek, to na odwrotnej stronie telegramu, który miał w ręku, napisał słowa, które stały się treścią pieśni mówiącej o głębokim wewnętrznym pokoju człowieka, który pomimo burz i ciężkich przeżyć zaufał Bogu.

Po katastrofie, w której zginęło 226 osób, Anna Spafford urodziła jeszcze 3 dzieci – 2 córki i syna. Chłopiec zmarł mając 4 lata na zapalenie płuc. W sierpniu 1881 roku Starffordowie wyruszyli w grupie 13 osób dorosłych i 3 dzieci do Jerozolimy, aby założyć tam kolonię amerykańską. Kolonia zasilona dodatkowo przez Szweckich chrześcijan prowadziła działalność filantropijną, pomagając ludziom niezależnie od wyznania.

Horatio Spafford zmarł 16 października 1888 roku na malarię i został pochowany na cmentarzu, leżącym na górze Syjon w Jerozolimie.

Inicjatywa kolonii amerykańskiej miała szczególne znaczenie podczas I wojny światowej, kiedy służyła pomocą w dostarczaniu ciepłych posiłków, w szpitalach i w sierocińcach.

 

1.Gdy pokój niebieski Bóg w duszę mi tchnie,
Choć burzy zagraża mi mi szał,
To jednak we wierze pieśń chwały Mu ślę:
„Błogo mi, w Panu mam wieczny dział!”
[:Błogo mi:], błogo mi, W Panu mam wieczny dział!

2. Gdy trwogą śmiertelną przejmuje mię wróg
I grozi mi wciąż jego strzał,
To wiem, że złośnika Zbawiciel już zmógł,
Że zupełne zwycięstwo mi dał.
[:Błogo mi:], błogo mi, W Panu mam wieczny dział!

3. Ciężary mych grzechów Pan rzucił już w dal,
Gdy za mnie przekleństwem się stał, O, chwal
Go, ma duszo, na wieki Go chwal,
Bo w żywocie zgotował ci dział.
[:Błogo mi:], błogo mi, W Panu mam wieczny dział!

4. Już żyję w Chrystusie, On gwiazdą jest mą,
W ciemności nie będę się bał;
Ni męki, ni burze zaszkodzić mi śmią,
W Nim pokoju wiecznego mam dział.
[:Błogo mi:], błogo mi, W Panu mam wieczny dział!

 

Zostaw komentarz

© 2012 Walim.org
Support: webbart.eu