• open panel

O LUDZIACH DWULICOWYCH .

 

Nawet ludzie żli chwalą stałość!Niema człowieka, który nie miałby choć jednej zalety, ale

kto wyje z wilkami, a potem beczy z owcami, o tym chyba tylko szatan może powiedzieć coś

dobrego. Jakże często pod jedną czapką znajdujemy dwa oblicza! Ileż razy zdarza się mieć

do czynienia z ludżmi, przyjażniącymi się z kurami i siadającymi z nimi na ich grzędach,

a potem bezwstydnie kumającymi się z lisem, wrogiem kur! Stałość jest w świecie równie

rzadka jak biały kruk w lesie.

Niektórym ludziom możesz ufać tylko tak długo, dopóki ich widzisz; bowiem w innym to

-warzystwie stają się oni innymi ludżmi.Podobnie jak woda wre lub ścina się w lód pod

wpływem temperatury otaczającego ją powietrza, tak samo i ludzie niektórzy są zimni, lub

pełni zapału, stosownie do chwilowgo nastroju towarzystwa, w jakim na razie się znajdują.

U większości ludzi zmiany takie są następstwem braku wszelkich zasad. Mają oni w sobie coś

z chorągiewki na dachu, bo obracają się z wiatrem, podobnie jak ona. Na próżno będziesz się

kusił o zbadanie, czym oni właściwie są. Wierzą chyba tylko w to, co najlepiej popłaca i lubią

zajeżdżać pod ”Złote Runo”. Podobnie jak żaby, ludzie tacy mogą żyć w wodzie, lub na ziemi

i tak samo jak koty, zawsze upadają na nogi i chodzą za tymi, którzy dadzą im mleka. Swych

przyjaciół kochaja serdecznie, lecz miłość ich lubi płną spiżarnie; z pustej uciekną jak myszy.

Z domu niedoli zmykają zawczasu jak szczury z tonącego okrętu. Kupisz ich za dobrą leguminę

i utrzymasz przy sobie tak długo, dopóki ktoś inny nie nakarmi, ich czymś lepszym. Kto zapewni

im więkrze zyski, tego chwałę głoszą.Wszystko im jedno, czy do domu wrócą prostą drogą, czy

też bedą musieli skradać się chyłkiem-milczkiem, byle tylko udało się coś do domu przynieść.

Obojętnym jest dla nich, czy woda czysta, czy brudna, aby tylko obracała ich koło. Spaliliby

trumnę matki, gdyby im zabrakło paliwa, lub sprzedaliby kości ojca za drobne pieniądze.

Inni chwieją się w zasadach swoich tylko dlatego, że lubią towarzystwo i bez niego obejść się

nie mogą.Tacy podzielają zdania kazdego napotkanego człowieka.Gdyby pojechali do Rzymu;

toposzliby ucałować pantofl papieża chociaż w domu chrypną od krzyczenia;”precz z papieżem!”

Nasmaruj ich masłem, a możesz ich zjeść jak chleb. Tacy nie chcą zepsuć sobie stosunków

z żadną partią; to też każda partja winna ich odrzucać jak piłkę nożną.

Niektórzy ludzie są obłudnikami już z natury; gładcy jak węże i srokaci jak niektóre konie.

Podobnie jak pijani, obłudnicy owi nie umieliby chodzić prosto mimo najlepszych chęci. Są oni

podobni do krętych ścieżek w górach, a z natury są urodzonymi Judaszami. Miód  mają na języku

a żółć w sercu. Stąpają cicho jak koty, bo pazury pochowali głęboko, ”Grobami bielonymi”nazy

-wa ich Chrystus.Strzeż się takich ludzi jak żmiji jadowitej; będą ci oni pochlebiać i łaić się,

upatrując jednocześnie najsposobniejszej chwili dla zadania ci ciosu śmiertelnego.

Najwstrętniejszym jednak robactwem są obłudnicy religijni. Czarne swe wnętrze przykrywają

białymi piórami.W poniedziałek innego są zdania, niż byli w niedzielę. Religia ich polega na

naśladowaniu ludzi religijnych, lecz nigdy nie docierają oni do rdzenia prawdy. Powtarzają

modlitwy jak papugi, ale uczynki ich nigdy nie zgodzą się z ich słowami. Podobni są do sów,

które wydają się bardzo duże dla obfitości swego upierzenia i podobnie jak te nocne ptaki, uja

wniają dużo zręczności w półmroku, w pełnym świetle dnia są jednak tylko niezdarnymi pół

-główkami.Nie wszyscy, co chodzą do kościoła, modlą się szczerze, nie wszyscy, co najgłośniej

śpiewają , chwalą Boga, nie wszyscy tez co twarz swą stroją w powagę, są istotnie ludżmi powa

-żnymi.Jakże małym i nędznym stworzeniem jest obłudnik! Szatan raduje się na widok jego gry

podstepnej, lecz nie kusi go tak jak prawego chrześcijanina, bo jest zupełnie pewien, że nie ujdzie

on jego sideł. Uczciwość i prawość jest najlepszą polityką, tak jak prosta droga jest najlepszą i

najkrótszą drogą. Bądżmy szczerymi jak złoto, moi przyjaciele, i niechaj twarze nasze zawsze

odzwierciedlają nasze wnętrze!

 

Zostaw komentarz

© 2012 Walim.org
Support: webbart.eu